Poczynione obserwacje jednoznacznie wskazują, że jedną z najciekawszych chwil w ciągu całego dnia w przedszkolu jest kilkanaście minut tuż po poobiedniej drzemce. Po kilku chwilach ciszy i relaksu rozpoczyna się prawdziwa wojna o... leżaki. Oczywiście nie każdy bierze w niej udział, jak również nie każdy w niej wytrwa do końca. Zaczyna się od niecierpliwego czekania aż co niektóre śpiochy uwolnią jakiś leżk. Czasem trzeba w uwolnieniu leżaka pomóc: 

Kiedy już wszystkie leżaki są wolne należy w spokoju rozważyć kto, jak,kiedy, który  leżak odstawi na miejsce. Tym zajmuje się wielu specjalistów, co więcej, już w tym wieku widać różnice temperamentów: jedni wolą pomyśleć...

Inni biorą się do roboty...

Jeszcze inni się denerwują...

W końcu jakieś efekty są!

...na szczęście :) 

Fajnie jest w przedszkolu – razem z kolegami bawimy się, biegamy, bijemy się,
nie odzywamy się do siebie, i jest w ogóle super zabawa.

( Mały chłopiec z Francji, Mikołajek  R. Gościnnego powiedział to nieco inaczej, bo mówił o wakacjach, ale w zasadzie sens został ten sam:))

(...) z tym właśnie największy kłopot, że jak się człowiek bawi sam, to jest nudno, a jak są inni

to się ciągle sprzeczają.

Nie mogę się oprzeć, cóż, trudno.

Jak tu się oprzeć?

Póki co opieram się o blat.

Blat stołu.

Jak dla mnie...petarda:)

W sali Misiaków regularnie stacjonuje Fryzjer/ by nie powiedzieć Fryzjer-ka/:)

Nawet najbardziej wrażliwa na szczotkę tudzież grzebień Dziewczynka dzielnie poddaje się czesaniu.

Efekt? Jak w tytule ! 

Wiecie, że zęby stukjom?Ha!

To nie W. ciamie, to żęby stukjom.

Że też nie wiedziałam...

- W. czemu tak ciamiesz? 
- To nie ja, to zęby stukjom.


Stukijom czy stukją?
Hmm.../zaduma/


Muszę to przedyskutować z autorem.


 

Na początek...

Zaległości.

Tego się nie da nadrobić.

Cóż, okazało się , że potrafię być stronnicza. Za każdym razem podczas blogowania chciałam pisać tylko o Misiakach, bo jestem z nimi tak dużo i tak często i tyle się dzieje, że gdybym mogła to o nich bym tylko pisała. A tu blog miał być blogiem przedszkolnym, krainowotęczowym, a nie tylko misiakowym...

Ale kto powiedział, że ja nie mogę? Ja nie mogę? Oczywiście, że mogę! Tym oto sposobem zostałm sprowokowana do tego, by wykraść kolejne godziny i tak krótkiej dobie na rzecz misiakowego blogu.

Zatem oto i on! 

Jak zwykle proszę o pomysły, sugestie, uwagi ( konstruktywne oczywiście:)) i zapraszam :)